Z okazji I rocznicy powołania stowarzyszenia EFFP Polska w dniu 25 IX 2008 roku w siedzibie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Warszawie odbyło się spotkanie, którego tematem było „Znaczenie i rola zawodu Doradcy Finansowego”.

Europejska Federacja Finansowych Profesjonalistów Polska EFFP Polska jest niezależną, europejską instytucją działającą na rzecz rozpowszechniania i potwierdzania wysokich standardów wykonywania zawodu Doradcy Finansowego.

EFFP Polska jest oficjalnym partnerem, organizacją akredytowaną i zrzeszoną w ramach FECIF (Europejska Federacja Doradców i Pośredników Finansowych), to znaczy, że jest przedstawicielem FECIF w Polsce w zakresie doradztwa finansowego. Szczegóły o EFFP Polska na stronie www.effp.com.pl

Została powołana przez absolwentów Europejskiej Akademii Planowania Finansowego EAPF jako odpowiedź na problemy z którymi na co dzień spotykają się doradcy finansowi. Motywem była potrzeba zrzeszenia się certyfikowanych doradców finansowych – jak powiedział Franciszek Zięba – Prezes EFFP Polska – wynikająca z rozwoju rynku finansowego, w celu promowania stałej edukacji i systematycznej weryfikacji umiejętności merytorycznych oraz przestrzegania zasad etycznych certyfikowanego doradcy finansowego EFG i EFC.

W części oficjalnej Franciszek Zięba – Prezes EFFP Polska przedstawił oficjalne stanowisko zarządu dotyczące rozwoju zawodu doradztwa finansowego w Polsce.
Omówił znaczenie i rolę zawodu Doradcy Finansowego, zawodu zaufania społecznego.
Przedstawił działania Stowarzyszenia, które zostały podjęte w celu przybliżenia i promowania zawodu Doradcy finansowego.
Następnie głos zabrał dr Artur Pollok – Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, który w imieniu całego PTE deklarował wsparcie nad pracami EFFP Polska. Patronat nad promowaniem zawodu Doradcy finansowego.
O współpracy i potrzebie certyfikacji doradcy Finansowego oraz o wypełnieniu wymogów dyrektyw unijnych dotyczących pośrednictwa finansowego mówił Adam Sankowski – Prezes Zarządu Polskiej Izby Pośredników Finansowych i Ubezpieczeniowych.
Następnie rozgorzała dyskusja.
Jak jest na świecie?

Ciekawe rozwiązanie przyjęła Wielka Brytania, tam na polisie jest podawana kwota zarobku doradcy.

A jakie rozwiązanie zostanie przyjęte u nas?

Czy u nas metoda przyjęta w Wielkiej Brytanii by się sprawdziła?

A może powinien powstać rejestr przy nadzorze (KNF) tak jak rejestr brokerów i agentów ubezpieczeniowych?
Na te i liczne inne pytania dotyczące zawodu Doradcy Finansowego, niezależności zawodu i przyjętych zasad wynagradzania odpowiadali Franciszek Zięba i Adam Sankowski.

Oczywiście w dyskusja przeniosła sie w kuluary, gdzie w miłej atmosferze, przy wspaniałym poczęstunku i dobrej kawie na wymianie zdań zakończono spotkanie.

XIV Polskie Forum Finansowe

Od 9-11 października 2008 r. w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbędzie się XIV Polskie Forum Finansowe – Targi Twoje Pieniądze 2008.

Jest to jedna z największych imprez tego typu w Europie Środkowo – Wschodniej i największa impreza targowa w obszarze finansów na rynku polskim.

Aleja Ekspertów tylko na XIV Targach Twoje Pieniądze

II Program Edukacyjny obejmuje liczne debaty, seminaria i szkolenia. Jest to nowa formuła edukacyjna przeznaczona nie tylko dla osób zajmujących się zawodowo finansami, ale przede wszystkim dla osób – klientów rynku finansowego. Na uwagę zasługuje pomysł stworzenia “Alei Doradztwa Finansowego”, której głównym zadaniem jest przybliżenie społeczeństwu zawodu Doradcy Finansowego poprzez bezpośredni kontakt z doradcami. Jest to doskonała okazja do porozmawiania z ekspertem  o przyszłości swoich finansów  i  zarządzaniu nimi przy pomocy „szytego na miarę” długoletniego Planu Finansowego.

Tegoroczny program edukacyjny przygotowany jest z dużym rozmachem. Każdy będzie mógł znaleźć coś dla siebie. Niepowtarzalną szansę na edukację mają również początkujący inwestorzy, dla których Giełda przygotowała cały pakiet o giełdzie i inwestowaniu. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie http://www.twojepieniadze.com.pl/program.html.

Wydarzenie to jest organizowane przez Związek Banków Polskich, Polską Izbę Ubezpieczeń, Polską Izbę Pośredników Finansowych i Ubezpieczeniowych, Europejską Akademię Planowania Finansowego, Europejska Federacja Finansowych Profesjonalistów Polska (EFFP Polska) i Giełdę Papierów Wartościowych oraz Zarząd Targów Warszawskich Biura Reklamy S.A.

Europejska Federacja Finansowych Profesjonalistów Polska (EFFP Polska) oficjalny partner oraz organizacja akredytowana i zrzeszona w ramach FECIF (Europejska Federacja Doradców i Pośredników Finansowych) jest niezależną, europejską instytucją działającą na rzecz rozpowszechniania i potwierdzania wysokich standardów wykonywania zawodu Doradcy Finansowego. Nic o nas bez nas. Jest pomysłodawcą stworzenia “Alei Doradztwa Finansowego”, gdzie doradcy finansowi będą mogli zaprezentować siebie i swoje firmy na forum Targów Twoje Pieniądze. Szczegóły uczestnictwa na stronie http://www.alejadoradztwafinansowego.pl.

Patronat honorowy nad XIV Targami Twoje Pieniądze 2008 sprawują: Ministerstwo Finansów, Narodowy Bank Polski i Mennica Polska.

Równoległymi imprezami towarzyszącymi będą IV Międzynarodowe Targi Numizmatyczne CoinExpo i VI Salon Franchisingu.

Na IV Międzynarodowych Targach Numizmatycznych CoinExpo 2008 zobaczymy nie tylko wystawy monet obiegowych i kolekcjonerskich z całego świata, ale również złotych sztabek i monet lokacyjnych. Wystawcami są największe sklepy numizmatyczne i firmy zajmujące się dystrybucją monet.

Natomiast VI z  kolei Salon Franchisingu jest miejscem spotkań, w którym osoby zainteresowane założeniem własnego biznesu  mogą uzyskać wiele cennych informacji na ten temat bezpośrednio od firm oferujących licencje franczyzowe. Warto moim zdaniem znaleźć czas i odwiedzić Pałac kultury i Nauki podczas Forum XIV Targi Twoje Pieniądze rezerwując dużo miejsca w kalendarzu by móc wyjść z jak największą wiedzą finansową niezbędną do racjonalnego zarządzania swoimi pieniędzmi.
Polecam – jak Jurek Owsiak mawia “Oj będzie się działo”.

Spotkajmy się na Targach.

W planowaniu naszych finansów nie należy zapominać o tak istotnej sprawie jaką są podatki.

Podatki płacimy wszyscy. I jest to pewne jak to, że śmierć jest nieodłączną towarzyszką życia.

Planując nasze finanse warto jest stosować optymalizację podatkową. Czyli – innymi słowy – chodzi o takie zminimalizowanie obciążeń podatkowych, by podatku zapłacić jak najmniej lub zapłacić go, dla Nas, w najdogodniejszym momencie.
Oczywiście, działając w granicach prawa.

Granice legalnych działań wyznacza nam Ordynacja Podatkowa poprzez określenie skutków podatkowych w stosunku do czynności dyssymulowanej (pozornej) i obejścia prawa.
W większości krajów na świecie optymalizacja podatkowa to normalna działalność firm i osób indywidualnych. I jest postrzegana jako wybór modelu – strategi, którego celem jest dążenie do zapłacenia jak najmniejszych podatków, czyniąc to zgodnie z obowiązującym prawem podatkowym.

W Polsce natomiast taka działalność jest ciągle kojarzona bardziej z obejściem prawa niż planowaniem i strategią podatkową.
Co złego jest w tym, że w planowaniu finansów osobistych uwzględniam wszystkie aspekty wpływające na zmniejszenie moich dochodów w tym również podatki?
Jest to jak najbardziej działanie legalne, logiczne i powiedziałabym zdrowe.

Wiem, że zwolennicy “wszystkiego po równo” zaraz powiedzą, iż jest to nie sprawiedliwe społecznie. Pewnie w jakiejś części będą mieli rację.

Każdy ma prawo do swoich poglądów i prawd.

Póki co wszelkie zakusy organów podatkowych po dodatkowe nasze dochody w ramach uprawnień zawartych w Ordynacji Podatkowej art. 24b § 1 spełzły na niczym.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest jasny – niezgodność z Konstytucją art. 24b § 1 Ordynacji Podatkowej.
Należy przyjąć, że tym samym Trybunał Konstytucyjny uznał generalną zasadę, że podatnicy mogą optymalizować swoje zobowiązania podatkowe, jeśli czynią to w granicach obowiązującego prawa.

Mogą układać swoje stosunki gospodarcze według zasady swobody umów a jeżeli określone zdarzenie, skutek swobody umowy, nie jest objęte obowiązkiem podatkowym, przyjąć, że nie został on przez ustawodawcę nałożony, czyli to co nie jest prawnie zakazane jest dozwolone, jest zachowaniem zgodnym z prawem.

O optymalizacji podatkowej, ryzyku podatkowym i przykładowym modelu podatkowym w bardzo ciekawy sposób mówili na spotkaniu – śniadaniu 19 marca 2008 r w Klubie Polskiej Rady Biznesu Andrzej Ladziński i Artur Cmoch doradcy podatkowi z kancelarii prawnej Grynhoff Woźny Maliński.
Tematem spotkania była “Optymalizacja podatkowa – granice swobody podatników a ryzyko podatkowe” i odpowiedź na pytania:
Czy jest możliwa optymalizacja podatkowa bez ryzyka podatkowego?
O czym powinien podatnik wiedzieć, decydując się na optymalizację?
Jak dalece organy podatkowe mogą ingerować w ustalenia stron umowy?
Z jakich narzędzi optymalizacji warto dziś skorzystać i jak to skutecznie robić?

O jakich narzędziach, mechanizmach tu mówimy.

O takich które są rozwiązaniami dopuszczonymi przez przepisy prawne np. możliwość zastosowania przyspieszonej amortyzacji w stosunku do niektórych środków trwałych, wybór sposobu opodatkowania przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą (np. karta podatkowa, ryczałt ewidencjonowany, opodatkowanie stawka liniową), zmiana roku podatkowego z kalendarzowego na okres innych kolejno po sobie następujących 12 miesięcy, czy chociażby ulgi podatkowe określone w stosownych ustawach.

O takich, które są rozwiązaniami możliwymi do zastosowania w zależności od kwoty – wielkości optymalizacji podatkowej, czyli im większe dochody i należne podatki tym inne sposoby optymalizacji podatkowej np. choćby przeniesienie siedziby do kraju stosującego łagodniejszą politykę podatkową, czyli wykorzystanie struktur transgranicznych, tak by dochody ze sprzedaży mogły być zwolnione z opodatkowania.
Dobrym rozwiązaniem może okazać się sama zmiana formy prawnej. I tu cały wachlarz możliwości np. podatkowa grupa kapitałowa i jej alternatywa, czyli spółka komandytowa.
Natomiast w przypadku osób fizycznych o dochodach mieszczących się statystycznie w średniej krajowej strzałem w dziesiątkę może okazać się polisa ubezpieczeniowa z funduszem kapitałowym umożliwiającym np. budowanie kapitału, planowanie spadkowe poprzez odroczenie w czasie zapłaty zobowiązań podatkowych od wypracowanych zysków.

Wybór i decyzja, o czym warto pamiętać, powinna być przemyślana i dobrana do konkretnej sytuacji.

I dobrze gdy już na samym początku planowania przyszłego swojego biznesu myślimy o minimalizacji kosztów, wydatków i podatków. I nie ważne jak pytanie zostanie sformułowane, ważne, że zostanie zadane.
Piszę o tym na przykładzie zadanego pytania na stronie www.”zadaj pytanie”:

“Chciałbym rozpocząć działalność gospodarczą. Pomimo, że jestem Polakiem nie chcę rozpoczynać jej w Polsce. Wiem, że przez pierwsze dwa lata działalności mam odprowadzać do ZUS-u ?tylko? 200 zł miesięcznie, jednak w następnych latach będzie to więcej a poza tym nie chcę z naszymi urzędnikami mieć nic wspólnego. Chciałbym rozpocząć działalności gospodarczą w jakimś innym kraju Unii Europejskiej tylko nie wiem w jakim. Głównie chodzi mi o to aby kraj był ?przyjazny? w tej kwestii oraz aby koszty prowadzenia firmy były niskie. Słyszałem, że takim krajem jest Estonia, ale nie jestem pewien. Czy moglibyście mi polecić coś w tej kwestii?”

na które udzieliłam (moim zdaniem jedynej możliwej) odpowiedzi :
“Jeżeli chcesz rozpocząć działalność gospodarczą i już na samym początku zakładasz, że koszty prowadzenia (wliczając podatki ) mają być niskie to mogę Ci polecić na pewno Polskę.
Warto uciekać przed fiskusem za granicę wtedy, gdy:
1. Zakładane zyski maja być tak duże, że faktycznie przeniesienie siedziby firmy za granice będzie korzystne pod względem ekonomicznym firmy (Holdingi).
2. Ze względu na specyfikę zawodu możemy powiedzieć, że jesteśmy kosmopolitami np. malarze,muzycy.”

Warto o tym pamiętać.
Warto pamiętać, że każda optymalizacja podatkowa niesie za sobą pewne ryzyko.
Normą jest, że organy podatkowe szukają możliwości zwiększenia wpływów do budżetu i każde działanie podatnika, które w konsekwencji ograniczy wpływ do budżetu będzie w czasie kontroli szczególnie badane, sprawdzane pod względem obowiązującego prawa (na zasadzie szukania dziury w całym).
I dlatego dobrze jest przed podjęciem decyzji porównać ryzyko i możliwe skutki podatkowe z przeprowadzonych operacji z ich możliwymi do osiągnięcia korzyściami finansowymi, zwracając uwagę na to, że katalog narzędzi optymalizacyjnych nie jest stały. To co jest obecnie zgodne z prawem za moment może być zlikwidowane i ustawowo prawnie zakazane.

Pamiętając o ryzykach i ograniczając je optymalizujmy podatki.
Optymalizujmy podatki sięgając (przed podjęciem decyzji ) po pomoc doradcy podatkowego. Pamiętając o ograniczonym zaufaniu.

Profesjonalny doradca za nim udzieli porady, spotkanie z klientem zawsze ropoczyna od starannego wywiadu. Stosując różne metody. Słuchanie, zadawanie pytań, notatki, wypełnienie kwestionariusza, ankiety o różnym stopniu uszczegółowienia. Czym bardziej pozna jego potrzeby, sytuację, oczekiwania, tym pełniejsza i trafniejsza będzie jego porada.

Profesjonalny doradca finansowy powinien, tym bardziej, za nim udzieli porady, przeprowadzić z klientem staranny wywiad (ja stosuję ankietę z elementami opisowymi).
Wywiad powinien dotyczyć również sytuacji rodzinnej. Oczekiwania i plany rodziny często są adoptowaną potrzebą naszego klienta, mają bardzo duży wpływ na jego decyzje – więc warto o tym pamiętać i również uwzględnić w naszym wywiadzie.

Profesjonalny doradca finansowy winien znać odpowiedź na pytania:
Jakie mój klient ma miesięczne dochody i jakie wydatki? Czy jest jedynym żywicielem w rodzinie? Jakie są pozostałych członków rodziny dochody i wydatki? Jakie ma oczekiwania mój klient odnośnie sposobu inwestowania posiadanego kapitału? Jaki akceptuje poziom ryzyka? Czy on i jego rodzina jest w pełni zabezpieczona przed zdarzeniami losowymi? Jakie ma oczekiwania wobec zabezpieczenia siebie i swojej rodziny? Jakie ma oczekiwania względem przyszłej emerytury? A także jak wygląda obecna sytuacja w zakresie ubezpieczeń majątkowych, zdrowotnych czy życiowych?

Dopiero mając taką wiedzę można wspólnie z klientem określić cele i terminy ich osiągnięcia.

Następnie doradca powinien sporządzić na piśmie plan finansowy ( zgodnie z dyrektywą unijną), w którym proponuje klientowi kilka rozwiązań pozwalających osiągnąć w określonym terminie określone cele przy odpowiedniej optymalizacji wydatków i przychodów. Po akceptacji klienta plan powinien zostać podpisany przez obie strony.

Na sporządzeniu planu finansowego kontakt z klientem nie powinien się kończyć, to właściwie początek współpracy. W ustalonych odstępach czasu powinien zweryfikować i zmodyfikować plan uwzględniając zaistniałe zmiany w dochodach i wydatkach klienta, w gospodarstwie domowym klienta.

Obszar tematyczny, w którym doradca porusza się jest szeroki (kredyty, ubezpieczenia, leasing, nieruchomości, fundusze, rachunkowość, podatki itp), wymaga wiedzy często specjalistycznej na bieżąco uzupełnianej. Doradca finansowy może, moim zdaniem, na wyraźne życzenie klienta i przy założeniu, że jest to zgodne z etyką, rekomendować pośredników finansowych specjalizujących się w poszczególnych branżach.

Doradca finansowy zawsze powinien reprezentować klienta. Pośrednik finansowy najczęściej reprezentuje instytucję finansową.

A jak jest w rzeczywistości.

Czy instytucje finansowe kładą nacisk na kreowanie partnerskich relacji z klientem i doradcą? Czy instytucje finansowe kładą nacisk na budowanie u klienta zaufania wobec doradcy? Czy doradcy mogą liczyć na wsparcie, instytucji finansowych z którymi współpracują, w ciągłym doskonaleniu zawodowym, kształceniu nie tylko produktowym? Czy doradcy mogą liczyć na wsparcie swoich menadżerów?

Na te i inne pytania w ramach szeroko pojętego doradztwa finansowego i budowania zaufania klienta, próbowali odpowiedzieć organizatorzy i ich goście trzech ważnych spotkaniach, które odbyły się – dwa w październiku 2007 roku a trzeci 20 marca 2008 r.

9 października 2007 r w Warszawie odbył się Kongres Doradztwa Finansowego poświęcony sprawom doradztwa finansowego, jego roli w naszym kraju i przyszłych kierunków rozwoju. Wiele wypowiedzi odnosiło się do zamożnych klientów Private Banking.
Na uwagę myślę zasługuje prezentacja Pana Andrea Vigano, Managing Director, Country Manager, Head of BlackRock Investment Management w temacie „Doradztwo finansowe w XXI wieku na przykładzie USA”. Koncepcja budowania portfeli klientów w oparciu o produkty różnych instytucji finansowych w ramach otwartej architektury a co za tym idzie w pewien sposób dywersyfikacja ryzyka klienta oraz poprzez budowanie programów emerytalnych.

W dniach 22-23 października w Warszawie odbyła się III konferencja Private Banking 2008 zorganizowana przez firmę Informedia Polska.

Na której praktycy, naukowcy, przedstawiciele branży finansowej dyskutowali o private bankingu, jego sytuacji obecnej i perspektywach rozwoju. W czasie debaty stwierdzono, m.in, iż konkurencją dla private banking są usługi małych, niezależnych firm doradczo-inwestycyjnych. A dla inwestycji w instrumenty finansowe alternatywą jest również rynek nieruchomości (nie tylko fundusze).

Na uwagę zasługuje wykład profesora Leszka Dziawgo w którym poruszył problem zaufania i relacji wobec doradcy (banku). Podkreślił , że sprawne funkcjonowanie banku to przede wszystkim zaufanie klientów, co sprowadza się do zaufania do osób reprezentujących bank w relacjach z klientem. Zdaniem profesora zaufanie jest istotą sukcesu private bankingu.

20 marca w Warszawie w hotelu Marriott odbyła się (corocznie organizowana) konferencja Million Dollar Round Table (MDRT) pod hasłem „Przypływ wszystkie łodzie podnosi” zorganizowana przez Polską Izbę Pośredników Finansowych i Ubezpieczeniowych oraz Europejską Akademię Planowania Finansowego.

Konferencja skupiła ponad 500 najlepszych agentów i menedżerów z całej Polski, uczestniczyli w niej zagraniczni goście, m.in. Matteo Pederzoli, dyrektor regionalny MDRT z Belgii, James E. Rogers prezes Światowy MDRT, Julien H. Good Jr. sekretarz MDRT, Rainer Juretzek prezes European Federation of Financial Professional z Niemiec.
Wystąpienia w tym roku były niezwykle ciekawe i pouczające.

“Dzielenie się najlepszymi ideami, to naczelna zasada MDRT” – podkreślał Matteo Pederzoli.
James E.Rogers stwierdził, że “Jeśli po szkoleniu pozostanie tylko jedna idea czy myśl …. ta idea może zmienić całą sprzedaż”
Na uwagę zasługuje wystąpienie Rainer Juretzeka.
Rainer Juretzek Prezes EFP przedstawił wymagania jakie stawiane są doradcom finansowym według przepisów unijnych (dyrektywy MiFID i IMD).

“To sprawa, nad którą pracujemy, współtworzymy je, bo na razie tych standardów w Polsce nie ma….”- Rainer Juretzek powiedział w swoim wystąpieniu. Wprowadzenie ich na rynek polski zasadniczo poprawi jakość usług doradców finansowych.

Podsumowując, jest debata i wiedza jakie umiejętności i oczekiwania powinien spełniać profesjonalny doradca finansowy, tylko brak procedur odpowiednich i chęci ich wdrożenia. Czy tylko jest to brak chęci, a może świadomie tworzymy trudności, bo gdzie najlepiej sie schować? Tam gdzie jest ciemno. A czy przejrzystość i jasno zdefiniowany proces oceny doradcy finansowego nie spowoduje, że instytucje finansowe będą musiały zweryfikować swoje praktyki stosowane wobec klientów? A wprowadzenie certyfikatu i kodeksu etyki spowoduje, że doradca będzie mówił “nie” gdy stosowane praktyki w danej instytucji są nie zgodne z etyką.

W trakcie konferencji zapoczątkowano wielką akcję zbierania podpisów pod projektem ustawy dotyczącej wprowadzenia zachęt podatkowych w ramach III filaru ubezpieczeń społecznych. W tym celu powstał Komitet Obywatelski Inicjatywy Ustawodawczej RAZEM, którego pełnomocnikiem jest Adam Sankowski, Prezes Zarządu PIPUiF.

Ostatnio przeglądałam zaległą pocztę. Uwagę moją zwrócił nagłówek “Jak rozpoznać dobrego doradcę finansowego?” w newsletterze Money.pl.
Jest to obszar tematyczny, który jest mi bliski. Dlatego mimo, że artykuł opublikowany został 3 miesiące temu (2008-01-23) przeczytałam go z zainteresowaniem.

Zauważyłam, że my bardzo lubimy radzić, debatować, i już.
Z podejmowaniem przemyślanych i na czas wprowadzonych decyzji, jest u nas krucho, można na palcach u ręki policzyć.
Za to, co powtarza się najczęściej?
Najczęściej, gdy sytuacja na rynku się komplikuje, powtarza się następujący scenariusz debaty, rady, debaty i w ostateczności rozwiązania prawne, które nadają się do poprawki już przed wejściem w życie.
I tym razem wygląda, że będzie też tak samo.

Doradca finansowy w Polsce i w Europie nie pojawił się 3 miesiące temu, czy pól roku. Mieliśmy czas przyjąć i wdrożyć najlepsze rozwiązanie wzorując się na sprawdzonych rozwiązaniach w krajach europy zachodniej.
I nie ważne, czy byłaby to licencja, certyfikat, rejestr, ale byłoby to rozwiązanie z korzyścią dla i doradcy i klienta. A tak są rady i rozczarowani klienci, a także ich doradcy.
I nie jest to pocieszające, że tak ważna instytucja jaką jest Komisja Nadzoru Finansowego widzi problem i daje wskazówki.

I nie wiem co jest gorsze, brak rozwiązań prawnych, czy nieoficjalne wskazówki osób…. No właśnie kogo?
Komisja Nadzoru Finansowego jest na mocy uchwalonej przez sejm ustawy organem administracji państwowej sprawującej nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce. Komisja Nadzoru Finansowego jest reprezentowana przez konkretne osoby powoływane przez Prezesa Rady Ministrów.
Tak więc powoływanie się w tekście na wskazówki Komisji Nadzoru Finansowego bez podania imienia i nazwiska osoby (przyjmuję, że reprezentującej ten organ administracji) jest problematyczne.
Jak twór powstały na papierze w formie ustawy może dawać wskazówki?

A jeżeli tak to nie zgodziłabym sie ze stwierdzeniami, że cytuję:
“Doradca patrzy na sytuację oczami klienta – najpierw analizuje indywidualne potrzeby (np. cel inwestycyjny, stosunek do ryzyka). Takiego doradztwa w Polsce brakuje.”
i “Duże firmy doradztwa finansowego zazwyczaj promują swoją markę szeroko zakrojonymi akcjami marketingowymi. Nie pozyskują klienta metodą telefoniczną.”
Powtarzam, chyba do znudzenia, doradca nie podejmuje za klienta decyzji. Nawet jeżeli patrzy oczami, czy sercem klienta, to podpisywać dokumenty będzie klient i to jego wobec prawa będzie decyzja.
Cała idea MDRT (Million Dollar Round Table) jest oparta na min. samodoskonaleniu, tworzeniu przewagi konkurencyjnej, efektywności operacyjnej i wewnętrznej sile. Rekomendacje to odpowiedź na pytanie.

Jak zwiększyć moją produktywność i dochód?
W jaki sposób poprawić moją rentowność?
Jak zwiększyć moją efektywność operacyjną?

A patrząc na przedstawicieli firm uczestniczących w corocznym szkoleniu MDRT, które jest dużym wydarzeniem w środowisku pośredników i doradców finansowych w Polsce, można powiedzieć, że to właśnie duże firmy akceptują i premiują tzw. rekomendacje (czyli pozyskiwanie nowych klientów poprzez uzyskiwanie kontaktów od klientów już pozyskanych).

Zaś inną sprawa jest, to, że dobry i szanujący swój i klienta czas doradca nie będzie dzwonił tam, gdzie nie ma pewności, że jego telefon jest oczekiwany. Zresztą co to za wiarygodność osoby, która daje na lewo i prawo numery telefonów swoich znajomych, przyjaciół, klientów, współpracowników bez ich zgody, lub co najmniej uprzedzenia o tym fakcie. Ja nie chciałabym mieć takiego klienta i mu doradzać.

Zgadzam się natomiast ze wskazówką cytuje:
“Komisji Nadzoru Finansowego: Nie zakładajmy, że ktoś chce nam pomóc, tylko dlatego, że tak mówi – te firmy nie prowadzą działalności charytatywnej. Pytajmy o koszty, opłaty, prowizje itp. związane z produktem, wszystkie czynniki ryzyka, o to dlaczego sugeruje produkt akurat tej firmy itp. Można wprost zapytać co “doradca” będzie z tego miał? Biorąc kredyt hipoteczny, często lepiej jest spojrzeć na rankingi przygotowywane przez niezależne media, zapytać o zdanie znajomych, którzy ostatnio brali kredyt lub wręcz wykonać kilka telefonów bezpośrednio do banków i samodzielnie porównać ofertę. Doszło do spotkania? Zastanówmy się, czy osoba z którą rozmawiamy ma odpowiednie kompetencje.”

Ja poszłabym dalej, gdzie by ten doradca nie pracował, lub inaczej z kim by nie współpracował to winien posiadać odpowiednie pełnomocnictwa potwierdzające jego uprawnienia, a w przypadku ubezpieczeń kompetencje (obowiązek szkolenia produktowego).
Na takim pełnomocnictwie jest również informacja o danych osobowych doradcy, nadanym numerze pełnomocnictwa, a w szczególności o zakresie udzielonego pełnomocnictwa i jego ważności.
Sprawdzajmy i pytajmy to nie wstyd i brak zaufania, to nasza roztropność i świadomość.
Osobiście wolę takiego klienta, który na początku spotkania sprawdza moje dokumenty i uprawnienia, zadaje pytania, a potem wspólnie szukamy dla niego odpowiednich rozwiązań. Jasne i przejrzyste.
Dalsze “wskazówki pominę”, ponieważ każdy z nas ma prawo wypracować swój indywidualny sposób współpracy z doradcą. I dlatego nie będę sie odnosiła do dalszej części artykułu. Tu już każdy osobiście winien wybrać te elementy, które jego zdaniem będą go mogły w pełni zabezpieczyć przed “komiwojażerem “pomagając znaleźć “profesjonalnego doradcę”.

I czy to będzie spotkanie – przesłuchanie, czy spotkanie – pogaduszki to będzie zależało od nas i doradcy.
W gruncie rzeczy chodzi o to by nasza decyzja spełniła nasze oczekiwania i w przyszłości nie przyniosła nam szkody, czyli aby nie odbiła nam się czkawką.

Na koniec mojej wypowiedzi, chciałabym zwrócić uwagę na kwestię, o której się nie mówi a która jest nieodłączną partnerką każdego doradcy i nie tylko, powiedziałabym każdego z nas, strach przed odrzuceniem. O tym należy pamiętać w momencie oceniania kompetencji doradcy, czy innego człowieka.

I jeszcze jedno, za nim rozwiązywać będziemy problem niekompetentnych doradców wprowadzając licencję ( znów coś w odmiennej kolejności – to tak jakby założyć najpierw krawat a potem koszulę), może byśmy wprowadzili do krajowych standardów kwalifikacji zawodowych nowe zawody „Pośrednik finansowy” i „Doradca finansowy”.
Na pewno umożliwi to rozwój tego zawodu, możliwość porównywalności i przenoszenia wzajemnych kwalifikacji w krajach unii (Europejskie Ramy Kwalifikacji ERK – Strategia Lizbońska) w obszarze budowania gospodarki opartej na wiedzy. A na naszym podwórku określi niezbędne umiejętności i kwalifikacje przyszłych doradców finansowych zwiększając w ten sposób przejrzystość potwierdzenia nabytych kwalifikacji przez osoby posiadające doświadczenie.