Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część VI

W okresie wakacyjnym chętnie przyjmujemy i poddajemy się wszelkim niespodziankom, szczególnie tym, które nam pozwalają oderwać się od rutyny. I mnie również nie ominęła taka niespodzianka. Przewróciła do góry nogami wszystkie moje plany i założenia, dlatego też ostatnio nie było wpisów na moim blogu. Za co przepraszam wszystkich, tych, którzy oczekiwali dalszej części raportu UOKiK, zaglądali na bloga i opuszczali go rozczarowani z powodu braku nowych wpisów. Postaram się zrekompensować Waszą wytrwałość zamieszczając za jednym zamachem VI, VII i VIII część raportu.

W umowie jak w domino, czyli raport UOKiK.

Z myślą o zapędzonych i dla potrzebujących wsparcia finansowego, dalsza część w strawnej formie – w języku nie dla prawników, raportu Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) z kontroli kredytów hipotecznych. Jest to szczegółowe streszczenie ww raportu.

Mam nadzieje, że będzie drogowskazem dla tych, którzy są przed decyzją – podpowiadając, czy mam wziąć kredyt i który bank mam wybrać. Liczę, że pozwoli wszystkim potrzebującym ominąć zastawiane przez banki pułapki zawarte w umowach kredytowych, pogłębi wiedzę potrzebną do negocjacji i wpłynie pozytywnie na dokonanie świadomego wyboru.

Dzisiaj szósta część. Miłej lektury.

D. POSTANOWIENIA NAKŁADAJĄCE NA KONSUMENTA OBOWIĄZKI O ZBYT SZEROKIM ZAKRESIE

23. Obowiązek uzyskiwania zgody banku na zaciągnięcie kredytów lub pożyczek, udzielanie poręczeń lub przyjmowanie odpowiedzialności za jakiekolwiek zobowiązania osoby trzeciej.

Oznacza to, że we wzorcach umów kredytu hipotecznego były postanowienia, zgodnie z którymi kredytobiorca przed zaciągnięciem innego kredytu lub pożyczki, udzieleniem poręczenia lub przyjęciem odpowiedzialności za jakiekolwiek zobowiązania osoby trzeciej, zobowiązany był do uzyskania zgody banku.
W opinii UOKiK postanowienie nakładające na konsumenta – kredytobiorcę ww. zobowiązanie jest zbyt szeroko określone i może nie spełniać wymogu zawartego w art. 385 §2 kodeksu cywilnego. Przedmiotowa klauzula nie budziłaby zastrzeżeń w przypadku określenia limitu zadłużenia, do przekroczenia, którego wymagana jest zgoda banku, oraz po przekroczeniu, którego konsument – kredytobiorca musiałby poinformować bank.
W wyniku wystąpień Prezesa Urzędu banki zmieniły treść kwestionowanych klauzul.

Przykłady:
Kredytobiorca zobowiązuje się, iż w okresie objętym kredytowaniem, bez uprzedniej pisemnej zgody banku, nie będzie zaciągać kredytów i pożyczek, udzielać poręczeń lub w inny sposób przyjmować odpowiedzialność za jakiekolwiek zobowiązania osoby trzeciej.

24. Obowiązek dostarczenia bankowi wszelkich informacji dotyczących sytuacji finansowej, ekonomicznej i prawnej konsumenta.

Oznacza to, że we wzorcach umownych nakłada się na kredytobiorcę obowiązek dostarczania bankowi wszelkich informacji ( bez sprecyzowania, jak często i jakiego rodzaju mają to być informacje lub dokumenty, oraz w jakich sytuacjach mają być dostarczane) służących ocenie jego zdolności kredytowej bądź dokumentów niezbędnych do oceny ryzyka kredytowego oraz realności oferowanego zabezpieczenia, jak również zobowiązują konsumenta – kredytobiorcę do dostarczania informacji dotyczących jego sytuacji finansowej, nakładając przy tym na niego sankcję za niedopełnienie ww. obowiązków, która może powodować ponoszenie przez kredytobiorcę znacznych kosztów.
W ocenie UOKiK tak sformułowane postanowienia są zbyt szeroko określone, w związku z czym mogą nie spełniać wymogu zawartego w art. 385 §2 Kodeksu Cywilnego. Mogą stanowić także niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385³ pkt. 9 Kodeksu Cywilnego.
Część banków zmieniła kwestionowane postanowienie.

Przykłady:
Kredytobiorca zobowiązuje się do informowania Banku o decyzjach i faktach mających wpływ na sytuację ekonomiczno-finansową oraz (…) dostarczenia Bankowi wszelkich informacji służących ocenie jego zdolności kredytowej oraz realności oferowanego zabezpieczenia kredytowego, a w szczególności do (…). W przypadku nie wywiązania się z powyższych obowiązków, Bank ma prawo podnieść oprocentowanie kredytu o 20% w stosunku do stopy procentowej przyjętej w umowie. Podwyższone oprocentowanie naliczane będzie do czasu wywiązania się z ww. obowiązków.

Banki w stosunku do których UOKiK planuje wystąpić z powództwem w związku z powyższą przesłanką:
Bank Pocztowy S.A. z siedzibą w Bydgoszczy
Fortis Bank S.A. z siedzibą w Warszawie
Nykredit A/S S.A. – oddział w Polsce
Getin Bank S.A. z siedzibą w Katowicach (brak precyzyjnego wskazania dokumentów)
Bank PEKAO S.A. z siedzibą w Warszawie

25. Zobowiązanie konsumenta do złożenia dyspozycji o wcześniejszej spłacie kredytu w terminie nie krótszym niż 7 dni przed datą planowanej wcześniejszej spłaty.

Oznacza to, że w stosowanych wzorcach umownych znajdowała się klauzula, która nakładała na kredytobiorców obowiązek złożenia dyspozycji o wcześniejszej spłacie kredytu w terminie nie krótszym niż 7 dni przed datą planowanej wcześniejszej spłaty.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim, konsument – kredytobiorca jest obowiązany poinformować kredytodawcę o zamiarze wcześniejszej spłaty kredytu najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Kwestionowane postanowienie nakładało więc na konsumenta – kredytobiorcę termin ponad dwukrotnie dłuższy.
Bank przychylił się do sugestii Prezesa UOKiK i zadeklarował zmianę treści kwestionowanego postanowienia.

Przykłady:
Dyspozycja wcześniejszej spłaty pożyczki złożona poprzez serwis operatorski lub pisemnie, by została zrealizowana, musi zostać złożona przez pożyczkobiorcę w terminie nie krótszym niż 7 dni przed datą planowanej wcześniejszej spłaty.

Powództwo przygotowane zostanie w odniesieniu do jednego z banków stosujących określoną klauzulę. Wystąpienie z powództwem wobec wszystkich banków, stosujących dane postanowienie uchybiałoby regułom procesowym i mogłoby skutkować odrzuceniem pozwu. Od momentu wpisu do rejestru wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) staje się bowiem skuteczny wobec osób trzecich. Oznacza to, że żaden przedsiębiorca (w tym również bank) nie jest uprawniony do stosowania w swoich wzorcach klauzul o treści tożsamej z treścią klauzul wpisanych do rejestru.

Dalsza treść raportu w języku nie dla prawników w części VII. Zapraszam.

POWIĄZANE POSTY:

Jakie, z przyjęcia Kanonu Dobrych Praktyk Rynku Finansowego, korzyści będzie miał potencjalny klient?

Kontrola przez UOKiK kredytów hipotecznych, czyli na co zwrócić uwagę przed podpisaniem umowy.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część II.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część III.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część IV.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część V.

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część VII

Czy wiesz jak czytać umowy kredytowe – raport pokontrolny UOKiK. Część VIII.