Europejskie ramy kwalifikacji a standard pracy doradcy finansowego – część 2.

Zasadniczym elementem europejskich ram kwalifikacji ERK jest system ośmiu poziomów odniesienia, kładących nacisk na kształcenie formalne (szkoła, studia), poza formalne (konferencje, szkolenia, kursy itp) i nieformalne (własne doświadczenie), czyli na wyniki nauczania.

Wynik nauczania bez względu na to, w jakim systemie został zdobyty.

Odpowiedź na pytanie “co uczący będzie umiał po procesie kształcenia, jakie nabędzie umiejętności i jak to zmieni jego poziom kwalifikacji zawodowych w porównaniu z przyjętymi poziomami odniesienia”.

Jak powiedział  Serge Ravet Dyrektor Europejskiego Instytutu eLearningu i Wice Prezydent Europejskiej Fundacji Jakości w eLearningu:

-”Należy zrozumieć potrzebę nowych kompetencji. Celowość ustawicznego rozwoju zawodowego…  zrozumieć Krajowe Standardy Kwalifikacji Zawodowych.”-

Rok 2010 jest terminem wprowadzenia europejskich ram kwalifikacji ERK w systemy kwalifikacji poszczególnych państw członkowskich, poprzez odniesienie w sposób przejrzysty poziomów występujących w danym kraju do 8 poziomów określonych w ERK.

Od 2012 r. wszystkie nowe kwalifikacje mają być tworzone w oparciu o europejskie ramy kwalifikacji ERK.

Dlaczego jest to tak ważne?

Wspólne ramy kwalifikacji pozwolą na możliwość porównania kwalifikacji uzyskanych w różnych krajach.

Na to aby zagraniczny pracodawca, czy inna organizacja, instytucja mogła zorientować się, jaką wiedzę posiadam, jakie mam kwalifikacje lub kompetencje w danym zakresie.

Nie będzie potrzeba nostryfikacji, dodatkowych egzaminów bym mogła pracować w unii. Zarabiać porównywalne pieniądze na podobnych stanowiskach.

Realizacja projektu ma przebiegać w trzech etapach.

I etap (2008 r) – opracowanie modelu Krajowych Ram (Struktury) i Systemu Kwalifikacji,

II etap (2009 – 2010) – opis i usystematyzowanie kompetencji i kwalifikacji według poziomu i zakresu kształcenia,

III etap (2011 – 2012) – wdrożenie zasad i procedur potwierdzenia kompetencji kwalifikacji nabywanych w trybie formalnym, poza formalnym, nieformalnym, a także wsparcie rozwiązań związanych z tworzeniem i doskonaleniem struktur organizacyjnych Systemu.

W ramach projektu Phare’98 i projektu Phare 2000, oraz w ramach SOP-RZL 004 -2006 [sfinansowany ze środków EFS], na przestrzeni lat 1998 -2007 opracowano już łącznie 253 standardy.

Poniżej informacje dla tych, którzy są zainteresowani szczegółami dotyczącymi krajowego modelu standardu kwalifikacji zawodowych.

Przyjęta nazwa krajowego modelu to Krajowe Ramy Kwalifikacji.

Model wyodrębnia cztery rodzaje i pięć poziomów kwalifikacji (nie 8 jak w ERK)) oraz tzw. składowe kwalifikacji zawodowych (K- np.1).

Co kryje się pod pojęciem składowe kwalifikacje zawodowe?

Jest to nowe pojęcie i zostało wprowadzone do określenia części powstałych z podzielenia zawodów szeroko profilowych.

Idea, która przyświecała autorom takiego podziału w uproszczeniu sprowadza się do umożliwienia w przyszłości modułowego kształcenia umiejętności zawodowych.

Składowe dlatego, że w sumie składają się na cały zawód.
Jedna składowa kwalifikacji zawodowych powstaje z połączenia kilku powiązanych ze sobą zadań zawodowych.

Co mi to da?

Pozwoli mi to na uzupełnienie wiedzy i nabycie brakujących umiejętności bez potrzeby nauki całego zawodu.

Graficznie wyglądać to będzie tak:


Nasuwa się pytanie:

W jakim stopniu przyjęty przez Polskę 5 poziomowy model odpowiadać będzie 8 poziomowemu modelowi określonemu przez Europejskie Ramy Klasyfikacji [ERK ]?

W dużym uproszczeniu można przedstawić to w następujący sposób:

Standardy

Poziom I dla umiejętności towarzyszących pracom prostym, rutynowym, praca wykonywana indywidualnie pod kierunkiem i kontrolą przełożonego – odpowiada Poziomowi I w ERK.

Poziom II wymaga samodzielności i samokontroli, umiejętność pracy w zespole pod nadzorem kierownika – odpowiada Poziomowi II i III ERK .

Poziom III wymaga wykonywania złożonych zadań zawodowych, kierowania małymi zespołami pracowników i brania odpowiedzialności za działania własne i kierowanego przez siebie zespołu – odpowiada Poziomowi IV i V ERK.

Poziom IV wymaga wykonywania różnorodnych, często skomplikowanych i problemowych zadań o charakterze technicznym, organizacyjnym i specjalistycznym, kierowania dużymi zespołami o dużej liczebności osób, podzielonymi na podzespoły – odpowiada Poziomowi VI i VII ERK.

Poziom V reprezentują osoby, które kierują organizacjami i podejmują decyzje o znaczeniu strategicznym – odpowiada Poziomowi VIII w ERK.

W każdym poziomie możemy wyróżnić cztery rodzaje kwalifikacji.

Kwalifikacje ponad zawodowe i są to umiejętności, wiadomości i cechy psychofizyczne wspólne dla branży w której zawód funkcjonuje.

Kwalifikacje ogólnozawodowe są to umiejętności, wiadomości i cechy psychofizyczne wspólne dla składowych kwalifikacji zawodowych.

Kwalifikacje podstawowe dla zawodu są to umiejętności, wiadomości i cechy psychofizyczne dla jednej lub kilku, ale nie dla wszystkich, składowych kwalifikacji zawodowych.

Kwalifikacje specjalistyczne są to umiejętności, wiadomości i cechy psychofizyczne dla zadań zawodowych wysoko wyspecjalizowanych w wąskiej działalności.

Podsumowując dobrze jest nie zapomnieć czemu to ma służyć.

Jaka idea była motorem tych wszystkich działań.

Zapewne Krajowe Ramy Kwalifikacji i również Europejskie Ramy Kwalifikacji umożliwią rozwój edukacji ustawicznej i pomogą promować model “uczenia się przez całe życie”.

Postawienie na doświadczenie i odejście od postrzegania kwalifikacji zawodowych poprzez pryzmat uzyskanych tytułów, dyplomów da nam nowe możliwości na rynku pracy.

Jest to droga w stronę definiowania kwalifikacji w odniesieniu do wiedzy, kompetencji i umiejętności.

KWALIFIKACJE » a UMIEJĘTNOŚCI
KWALIFIKACJE » a CERTYFIKACJA

POWIĄZANE POSTY:

Europejskie ramy kwalifikacji a standard pracy doradcy finansowego – część 1